نمایش خانگی/پیمان مقیمی: مهران مدیری در سالهای اخیر تلاش زیادی کرد که در کنار اجرای تاک شو و استندآپ، بازیگری را هم دنبال کند ولی از آنجا که سالهاست از بازیگری دور افتاده، کامبکش نه با بازیگری بلکه با اجرای برنامه “اسکار” برای فیلیمو بود.
کارهای بازیگری متاخر مدیری از “درخت گردو” تا “افعی تهران” چنگی به دل نزد و این وسط البته که محمود کلاری مشکل کار را دریافت و با فاصله گذاری در حرکت صورت و تغییر پی در پی دیالوگ، توانست اندکی او را بقاعدهتر کند در “تابستان همان سال”.
مدیری درنهایت کاری را که خوب بلد است همین اجرا و برگزاری تاک شوهای مفرح است و هرگاه که یک تیم نویسنده خلاق کنار او هستند، کار اجرایش هم روان تر میشود. خوشبختانه فیلیمو خوب دریافته که موتور محرکه مدیری، متن صحیح است و برای همین در “اسکار” از آن بداهه های بیش از حد دورهمی و نظایر آن خبری نیست و همه چیز با متن های آماده شده پیش میرود.
![برنامه اسکار مهران مدیری](https://www.namayeshkhanegi.ir/wp-content/uploads/2024/06/Negar_۲۰۲۴۰۶۰۴_۱۷۲۵۵۶-450x450.jpg)
قراردهی نیما شعبان نژاد کنار مدیری و پاس کاریهایی که بین این دو نفر در شوخی با مهمانان اسکار که جملگی در زمره هنرمندان شناخته شده هستند، در کنار بخشبندیهای متعدد برنامه و اینکه در هر بخش به اندازه سورپرایز توأمان مخاطب و مهمان، خنداندن مخاطب نیز لحاظ شده، سبب ساز تبدیل “اسکار” به برنامه ای جذاب شده.
مهران مدیری در “اسکار” آن عادت های تکراری و بهویژه زل زدن های گاه و بیگاه به دوربین را کنار گذاشته و در مقابل تلاش کرده بر نوعی لحن پرسشی-تفریحی تمرکز کند و درعین حال در امتیازدهی در قامت گادفادری فرومیرود که نظیرش را در دورهمی دیده بودیم.
“اسکار” نشان داده که دیگر دوران استفاده باری به هر جهت از گندهسلبریتیها گذشته و حتی اگر مهران مدیری را در مرکز اجرای یک برنامه قرار میدهند باز هم باید با ایده پردازی قبلی و استفاده از تیم تولید متن خلاق پیش بروند وگرنه نخواهند توانست مخاطب جلب کنند. “اسکار” اگر موفق است به خاطر توجه به همین ریزهکاریهای کاملا جدی است.